Door Simone van der Vlugt

22 juni 2011 |

Hoe goed ik Paul kende? Eigenlijk kende ik hem helemaal niet zo goed, al voelt dat niet zo. Als je op een forum als Ezzulia langere tijd van gedachten wisselt, over het boekenvak discussieert, elkaar plaagt, prijst en steunt, dan ontstaat er een band.

Hoe vaak ik Paul gezien heb? Welgeteld één keer. Hij was op dat moment in Nederland en het leek hem gezellig om even langs te komen.
Prima, mijn deur stond wijd open. En het was ook gezellig, want Paul was iemand die gemakkelijk contact maakte met mensen. Vrolijk, spontaan, altijd een grap paraat, hoe zou je níet bevriend kunnen raken met zo iemand?
Als hij niet in Gran Canaria had gewoond, zou hij vast heel wat vaker onverwacht langs zijn gekomen. Maar op internet bleven we elkaar ‘zien’, al werd dat de laatste jaren ook wat minder.

Vandaar dat ik niet eens wist dat hij ziek was. En dat het bericht van zijn overlijden zo’n klap in mijn gezicht was. Want er zijn mensen van wie je geen afscheid hoort te nemen.

Zie ook:

Kijk hier | Herinneringen aan Paul Goeken # 1

Kijk hier | Herinneringen aan Paul Goeken # 2

Kijk hier | Herinneringen aan Paul Goeken # 3

Kijk hier | Herinneringen aan Paul Goeken # 4

Kijk hier | Herinneringen aan Paul Goeken # 6 

Kijk hier | Herinneringen aan Paul Goeken # 7 

Kijk hier | Herinneringen aan Paul Goeken # 8

Kijk hier | Paul Goeken was Suzanne Vermeer

Lees ook:

Kijk hier | Artikel over Paul op de Spanningsblog

Kijk hier | Vervolgartikel op de Spanningsblog

Kijk hier | Mooi, lang artikel op Crimezone van Sander Verheijen. Een boezemvriend van Paul Goeken

Reageer op dit artikel

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt over Paul Goeken.

Kijk hier voor dit topic op het Ezzulia forum