Skip to: site menu | section menu | main content

 

Je bent nu op: www.ezzulia.nl » Recensies

John Boyne
De Jongen in de Gestreepte Pyjama


John Boyne: De Jongen in de Gestreepte Pyjama 
EEN MEESTERWERK
Eric Herni | www.ezzulia.nl

Sommige boeken bezitten een haast zeldzame schoonheid. Die maken een nagenoeg onuitwisbare indruk en plaatsen een blijvende herinnering in het geheugen van de lezer. Boeken als Het Wonderbaarlijke Voorval met de Hond in de Nacht van Mark Haddon bijvoorbeeld. En Zijde van Alessandro Barrico, Blauwrug van Tim Winton en Dinsdagen met Morrie van Mitch Albom. Boeken die je altijd bijblijven en die je het liefst door al je vrienden en familieleden wil laten lezen. Boeken die voor eeuwig een dierbaar bezit blijven, als een oude en trouwe vriend en waarvan je zeker weet dat je die ooit nog eens opnieuw zal gaan lezen. Boeken waarvan je wel eens denkt dat ze je leven op een bepaalde manier be´nvloed hebben en die misschien wel een beter mens van je hebben gemaakt. Omdat de schoonheid ervan je heeft weten te ontroeren op een manier die je tot op dat moment eigenlijk niet voor mogelijk had gehouden. Zo’n boek is ook het prachtige De Jongen in de Gestreepte Pyjama van John Boyne. Een bijna overrompelend literair werkje met een wel hele sterke emotionele lading. Ontroerend, beangstigend, verontrustend en vooral absoluut onvergetelijk. Een meesterwerk.

Het verhaal begint in 1943 als de negenjarige Bruno uit school komt en hoort dat zijn vader promotie heeft gekregen. Het gezin moet verhuizen vanuit Berlijn naar een nieuwe en ver afgelegen omgeving. Naast het nieuwe huis staat een enorm hek dat zich uitstrekt tot zover het oog kan zien. Achter dat hek lopen allemaal mensen rond in vreemde kleding, wat door Bruno worden aangezien voor gestreepte pyjama’s. De jongen snapt hier helemaal niets van en begrijpt al helemaal niet waarom ze moesten verhuizen. In Berlijn waren vriendjes in overvloed, terwijl in zijn nieuwe woonplaats helemaal geen kinderen lijken te wonen. Althans… niet aan deze kant van dat enorme hek.

Het boek van John Boyne is helemaal geschreven vanuit het perspectief van de jonge Bruno en de hele wereld ziet er dan behoorlijk anders uit. In wezen wordt de wereld die wij kennen en tot op zekere hoogte begrijpen door deze manier van vertellen totaal onbegrijpelijk gemaakt. Precies zoals de wereld voor een jongen van die leeftijd ook echt een raadsel moet zijn en alles in wezen nog ontdekt moet worden. En dat doet Bruno dan ook, die het liefst van alles een ontdekkingsreiziger zou willen worden. Om dat doel enigszins na te streven besluit hij op zekere dag om de omgeving rondom zijn nieuwe huis te onderzoeken en gaat hij lange wandelingen maken langs dat vreemde en onverklaarbare hek. En op die manier maakt hij uiteindelijk een nieuw vriendje, met wie hij niet kan spelen maar met wie hij wel kan praten. Al is het voor Bruno onduidelijk waarom zijn vriendje aan de andere kant van dat hek zit en waarom hij altijd maar honger heeft. Het verhaal boeit en ontroerd vrijwel vanaf het begin en gaat tussendoor verschillende kanten op. Zo tegen het einde van het boek denk je dat het verhaal mogelijk een soort van open einde gaat krijgen. Misschien iets met een boodschap voor de toekomst met een prachtige moraal. Maar in plaats daarvan bedenkt Boyne een welhaast geniale ontknoping, die je absoluut naar de strot grijpt en die op het moment van lezen haast niet te bevatten is. Absoluut briljant en zeer aangrijpend. Een sidderend eind van een zeer, zeer gedenkwaardig boek.
 


 

De Jongen in de Gestreepte Pyjama
Auteur: John Boyne
Uitgeverij Arena
ISBN 978 90 6974 782 8
Gebonden
Prijs 16,50

Wil je reageren op deze recensie of heb je een mening over de boeken van John Boyne? Klik hier voor het speciale topic op het forum van Ezzulia.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug naar boven